تقریبا سه ماه مانده به انتخابات در مجموع جلسات و گفتگوها و مشورت ها به این رسیدیم که یک «فعالیت گفتمانی» را رقم بزنیم. چند اولویت روز انقلاب و مردم را مشخص کنیم و آنها را تبلیغ و توجهات را به آنها جلب کنیم. اما این اولویت ها چطور مشخص شدند؟ در طی همان جلسات و ارتباطات قبلی که با برخی اندیشکده های جوان داشتیم و همچنین صحبت های ابتدای سال آقا، تقریبا سرنخ هایی مشخص شد. از طرفی دغدغه این را داشتیم که نقاطی که می خواهیم برجسته کنیم:

ـ هم ریشه در مبانی انقلاب داشته باشند و هم مسائل روز مردم باشد.

ـ متکثر نباشند… چند نقطه محدود و محوری باشند.

ـ حرف کلی نباشند و برش دار باشند.

لذا نهایتا به سه محور «اقتصاد مردمی»، «مبارزه با فساد و تبعیض» و «خنثی کردن تحریم ها» رسیدیم. در گام بعد باید این محورها را شرح و بسط محتوایی می دادیم. سراغ چند کارشناس انقلابی رفتیم: دکتر روح الله ایزدخواه در اقتصاد مردمی، آقای یحیی مرتب درمورد مبارزه با فساد و بحث تعارض منافع، آقای مسعود براتی درمورد خنثی کردن تحریم ها و حاج آقای محسن قنبریان درمورد مسئله جمهوریت. بحث حاج آقای قنبریان درمورد مبانی فقهی جمهوریت و پیوند جمهوریت و ولایت، بحث طلبگی جالبی شد. همچنین اشارات دکتر ایزدخواه درمورد تفاوت اقتصاد مردمی با روند خصوصی سازی موجود قابل تأمل بود.

این وبینارهایی که روزهای آخر اسفندماه ۹۹ برگزار شد، بعلاوه جلسات قبلی مان کمک کرد که بدانیم در انتخابات دنبال چه باشیم و این نقطه مهمی بود. این سه محور، در صحبت های آقا هم بود اما ما صرفا بلندگوی صحبت های آقا نشدیم بلکه سرنخ را گرفتیم و خودمان پای صحبت چند کارشناس جوان انقلابی نشستیم و چند مسئله را دقیق تر بررسی کردیم و ابعادشان برای مان روشن تر شد. این کمک می کند که مسائل را خیلی ساده نبینیم و به قول آقا حواس مان به فاصله بین نظر و عمل باشد. از طرف دیگر، این سیر، برای اینکه ادبیات مناسب برای مفاهمه با عموم جامعه را پیدا کنیم مفید بود.

به نظرم برای پیوند بین مبانی انقلابی و اسلامی و نیازهای روز جامعه، به هماهنگی کارشناس حوزوی و دانشگاهی نیاز داریم. درمورد چگونگی تحقق این هماهنگی، از ابتدای انقلاب تا کنون ایده های مختلفی پیگیری شده و امروزه هم بحث های داغی وجود دارد.

[ادامه دارد…]