در ایام دانشجویی که مسئول بسیج دانشگاه بودم یک سری یادداشت کوتاه درمورد تجربیاتم، در گروه مسئولین بسیج دانشجویی کشور منتشر می کردم. به نظرم نکاتی کاربردی بود و برای عموم بچه های فعال دانشجویی می تواند مفید باشد. ان شاء الله به تدریج تکمیل می کنم و در سایت قرار می دهم.

 

۵ـ سم مهلک

ایام حضور در تشکل های دانشجویی باید بستری باشد برای پرورش روحیات

آرمانگرایی،

مسئولیت پذیری و

دغدغه مندی (جوشش از درون).

مسئول بسیج لازم هست حواسش باشد که مدیریت و مواضعش آسیبی به این روحیات نزند.

از جمله آسیب هایی که تشکل های دانشجویی را تهدید می کند، «گسترش جاه طلبی» افراد هست. به هر حال، به خاطر امتیازاتی سیاسی و اجتماعی که مسئولیت در تشکل های دانشجویی دارد، این آسیب می تواند در بدنه شان نفوذ کند؛ مثلا مدیریت تشکل ها برای نزدیکی به قدرت های سیاسی و اجتماعی (محلی، کشوری و…)، دوگانه عمل بکنند و بعضا خودشان را به تغافل بزنند و یا در روندهای گزینش مسئولین تشکل ها، روابط ناسالم بر شایسته سالاری غلبه بکند.

بدون تردید، تشکل های دانشجویی و به خصوص بسیج دانشجویی، موتور آرمانگرایی، مسئولیت پذیری و دغدغه مندی در جامعه هستند و «گسترش روحیه ی جاه طلبی» به جای «صداقت»، «خدمت» و «شایسته سالاری»، «سم مهلک» برای آنهاست و حتی می تواند آنها را از کارویژه هاشان ساقط کند. خود مسئول بسیج هم لازم هست در انتصاباتش، شایسته سالاری را رعایت کند.

موفقیت یک مجموعه همیشه به بروزات اجتماعی و فرهنگی نیست؛ شاید حفاظت از گوهر «سلامت جو مجموعه» بر این ها مقدم باشد.