یکی از نقاطی که در طول مسیر طلبگی باید تعیین تکلیف کرد، مرحله انتقال به سطح دو می باشد. بعد از اتمام پایه ششم می شود یا به صورت درس آزاد ادامه داد یا وارد موسسات تخصصی شد؛ موسسات تخصصی فقهی، فلسفی، کلامی و … .
توصیه برخی اساتید این است که حتی اگر بنای ورود به غیر زمینه فقه و‌ اصول دارید، بعد از پایه دهم وارد شوید و تا قبل از آن فقه و اصول کار کنید.
اینکه فقه و اصول را به صورت درس آزاد ادامه دهید یا در یک مؤسسه، هر دو طرف موافقینی دارد. طبیعتا قرار گرفتن ذیل برنامه یک مؤسسه، محدودیت هایی به همراه دارد مثل گزینه های کمتر برای انتخاب استاد، لزوم حضور در کلاس های راهنما و سخت گیری برخی مؤسسات نسبت به انجام مباحثه و نوشتن تقریر. البته از مزایای مؤسسات این است که برنامه و اساتید آنها تقریبا مشخص است و زحمت هماهنگی ساعت اساتید مختلف و رفت و آمد بین چند مکان برطرف می شود. همچنین جو جمعی مؤسسه در ایجاد انگیزه و نشاط طلبگی بی تأثیر نیست؛ به خصوص وقتی که مؤسسه دغدغه تربیت جامع، متوازن و مأموریت گرای طلبه را داشته باشد. هم در مؤسسات و هم در درس های آزاد، اساتید قوی پیدا می شوند‌ و احتمالا مؤسسه موافقت کند در درس خارج از مؤسسه شرکت کنید. گفته می شود که یک مؤلفه مهم در انتخاب بین درس آزاد و مؤسسه، شخصیت طلبه است؛ اگر اهل نظم نیست بهتر است در مؤسسه باشد تا نظم تحصیلش ضربه نخورد.
برای ورود به مؤسسات فقهی، هر ساله آزمون جامعی در فصل بهار برگزار می شود. اگر مراکزی که رقابت بیشتری برای ورود به آنها وجود دارد مدنظرتان باشد، این آزمون را جدی بگیرید. بعد از آزمون جامع، معمولا خود مؤسسات هم مصاحبه علمی دارند و هم مصاحبه شخصیتی. برخی مؤسسات بدون توجه به آزمون، اگر درخواست کنید بر اساس کارنامه تحصیلی دعوت به مصاحبه می کنند اما برخی دیگر از مؤسسات صرفا بر اساس نتیجه آزمون یا شرکت و عدم شرکت در آن دعوت می کنند. معمولا نمرات پایه پنجم و ششم برای مؤسسات مهم است و برخی به نمرات ادبیات هم توجه می کنند. مصاحبه ها مثل امتحان شفاهی است و عموما ناظر به نقاط اصلی مباحث علمی است و هم از داخل محدوده مشخص شده سؤال می شود و هم از خارج آن.
گفته می شود مقطع سطح دو، سازنده شخصیت اصولی و فقهی طلبه است. البته در کنار روند تحصیلی، لازم است با ایده های فقیهان برای مواجهه با چالش های معاصر هم آشنا شد.ر طول مسیر طلبگی باید تعیین تکلیف کرد، مرحله انتقال به سطح دو می باشد. بعد از اتمام پایه ششم می شود یا به صورت درس آزاد ادامه داد یا وارد موسسات تخصصی شد؛ موسسات تخصصی فقهی، فلسفی، کلامی و … .
توصیه برخی اساتید این است که حتی اگر بنای ورود به غیر زمینه فقه و‌ اصول دارید، بعد از پایه دهم وارد شوید و تا قبل از آن فقه و اصول کار کنید.
اینکه فقه و اصول را به صورت درس آزاد ادامه دهید یا در یک مؤسسه، هر دو طرف موافقینی دارد. طبیعتا قرار گرفتن ذیل برنامه یک مؤسسه، محدودیت هایی به همراه دارد مثل گزینه های کمتر برای انتخاب استاد، لزوم حضور در کلاس های راهنما و سخت گیری برخی مؤسسات نسبت به انجام مباحثه و نوشتن تقریر. البته از مزایای مؤسسات این است که برنامه و اساتید آنها تقریبا مشخص است و زحمت هماهنگی ساعت اساتید مختلف و رفت و آمد بین چند مکان برطرف می شود. همچنین جو جمعی مؤسسه در ایجاد انگیزه و نشاط طلبگی بی تأثیر نیست؛ به خصوص وقتی که مؤسسه دغدغه تربیت جامع، متوازن و مأموریت گرای طلبه را داشته باشد. هم در مؤسسات و هم در درس های آزاد، اساتید قوی پیدا می شوند‌ و احتمالا مؤسسه موافقت کند در درس خارج از مؤسسه شرکت کنید. گفته می شود که یک مؤلفه مهم در انتخاب بین درس آزاد و مؤسسه، شخصیت طلبه است؛ اگر اهل نظم نیست بهتر است در مؤسسه باشد تا نظم تحصیلش ضربه نخورد.
برای ورود به مؤسسات فقهی، هر ساله آزمون جامعی در فصل بهار برگزار می شود. اگر مراکزی که رقابت بیشتری برای ورود به آنها وجود دارد مدنظرتان باشد، این آزمون را جدی بگیرید. بعد از آزمون جامع، معمولا خود مؤسسات هم مصاحبه علمی دارند و هم مصاحبه شخصیتی. برخی مؤسسات بدون توجه به آزمون، اگر درخواست کنید بر اساس کارنامه تحصیلی دعوت به مصاحبه می کنند اما برخی دیگر از مؤسسات صرفا بر اساس نتیجه آزمون یا شرکت و عدم شرکت در آن دعوت می کنند. معمولا نمرات پایه پنجم و ششم برای مؤسسات مهم است و برخی به نمرات ادبیات هم توجه می کنند. مصاحبه ها مثل امتحان شفاهی است و عموما ناظر به نقاط اصلی مباحث علمی است و هم از داخل محدوده مشخص شده سؤال می شود و هم از خارج آن.
گفته می شود مقطع سطح دو، سازنده شخصیت اصولی و فقهی طلبه است. البته در کنار روند تحصیلی، لازم است با ایده های فقیهان برای مواجهه با چالش های معاصر هم آشنا شد.

در ارتباط با ورود به سطح دو اگر سؤالی بود در قسمت نظرات بفرمایید.