در رقابت اجتماعی، جریانی دست برتر را دارد که سریعتر گفتمان مدنظر خود برای تغییر را در بین مردم تثبیت کند. آنان که فکر کرده اند بدون صورتبندی موثر تحول اجتماعی و موضع گیری صریح نسبت به مسائل مردم می توانند همراهی مردم را کسب کنند، از الآن قافیه را باخته اند.

هویت، در تعیین موضع خود نسبت به دیگران شکل می گیرد؛ دیگران داخلی و دیگران خارجی. آنانکه به اتخاذ مواضع منفعلانه دعوت می کنند، اضمحلال هویتی را دامن می زنند. با استمرار اضمحلال هویتی، امکان بازیابی ولو در آینده از دست خواهد رفت.

بیّنات گفتمان امام و آقا روشن است. دست کشیدن از بینات امام و آقا و وارد شدن به تاریکخانه کدبازها و صحبت های پشت پرده، وارد شدن به هزارتویی است که خروجی نخواهد داشت. فرمان باید به دست ولی فقیه باشد نه به دست کدباز.

راه جلوگیری از دو قطبی شدن جامعه، اتخاذ مواضع منفعلانه نیست بلکه ارائه و تبیین و اقناع سازی روایت و راه حلی است که بتواند مقابل روایت و راه حل غیربومی بایستد. در فضایی که جامعه مطالبه راه حل دارد، دعوت به سکوت معنا ندارد. مسیر پیچیده نیست: راه حل ها را صورت بندی کن، تبیین کن، گزینه مناسب مشخص خواهد شد.

به نظر شما گفتمان مطلوب برای انتخابات پیش رو چه ابعادی باید داشته باشد؟ در نظرات بیان کنید.